Ang Mensahe ni Abinadi kay Noah at sa kanyang mga Saserdote

Ang Ama at Ang Anak

Mosiah 15:2-4

Ang Mesias ay magiging parehong ang Ama at ang Anak, ang pinagkaisang Amang Walang Hanggan ng langit at lupa.

At dahil sa nagkatawang-tao siya, tatawagin siyang Anak ng Diyos, at ipinasakop ang laman sa kalooban ng Ama, naging ang Ama at ang Anak— Ang Ama, dahil sa ipinaglihi siya sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos; at ang Anak, dahil sa laman; sa gayon naging Ama at Anak— At sila ay isang Diyos, oo, ang siya ring Walang Hanggang Ama ng langit at ng lupa.

Mosiah 15:5

Ang Diyos ay hindi magpapadala sa tukso, at nagpapahintulot sa kanyang sarili na lapastanganin ng kanyang mga tao.

At sa gayon ang laman ay napasakop sa Espiritu, o ang Anak sa Ama, na isang Diyos, dumanas ng tukso, at hindi nagpadaig sa tukso, kundi pinahintulutan ang kanyang sariling kutyain, at pahirapan, at ipagtabuyan, at itakwil ng kanyang sariling mga tao.

Mosiah 15:6

Sa kabila ng paggawa ng maraming mga himala, siya ay magiging tahimik, mamumuno na parang isang tupa sa isang manggugupit.

At matapos ang lahat ng ito, matapos gumawa ng maraming makapangyarihang himala sa mga anak ng tao, dadalhin siya, oo, maging tulad ng sinabi ni Isaias, tulad ng tupa sa harapan ng manggugupit ay pipi, kaya’t hindi niya ibinuka ang kanyang bibig.

Mosiah 15:7

Siya ay dadalhin upang ipako, at mamamatay habang ang kagustuhan ng Anak ay masakop ng kagustuhan ng Ama.

Oo, gayon pa man siya ay dadalhin, ipapako sa krus, at papatayin, ang laman ay mapasasakop maging sa kamatayan, ang kalooban ng Anak ay mapasasakop sa kalooban ng Ama.

Mosiah 15:8

Sa gayon nalagot ng Diyos ang mga gapos ng kamatayan, namagitan para sa sangkatauhan, at sa pagkahabag, ay tatayo upang harapin at bigyang kasiyahan ang mga hinihingi ng katarungan sa pamamagitan ng pagdadala sa kanyang sarili ng kanilang mga kasalanan.

At sa gayon nalagot ng Diyos ang mga gapos ng kamatayan, nakamtan ang tagumpay sa kamatayan; binibigyan ang Anak ng kapangyarihan na mamagitan para sa mga anak ng tao— Matapos makaakyat sa langit, may sisidlan ng awa; napupuspos ng habag sa mga anak ng tao; tumayo sa pagitan nila at sa katarungan; matapos makalagan ang mga gapos ng kamatayan, inako niya ang kanilang kasamaan at kanilang mga kasalanan, matapos silang tubusin, at tugunin ang mga hinihingi ng katarungan.