At ito ay nangyari na, na ako ay humayo sa mga Nephita, at nagsisi sa sumpang ginawa ko na hindi ko na sila muli pang tutulungan; at muli nilang ibinigay sa akin ang pamumuno sa kanilang mga hukbo, sapagkat tinitingala nila ako na tila bagang maililigtas ko sila mula sa kanilang mga paghihirap.
Subalit masdan, ako’y walang pag-asa, sapagkat alam ko ang mga kahatulan ng Panginoon na sasapit sa kanila; sapagkat hindi sila nagsisi ng kanilang mga kasamaan, kundi nakikipaglaban para sa kanilang mga buhay nang hindi tumatawag sa yaong Lumikha na lumalang sa kanila.
At ito ay nangyari na, na ang mga Lamanita ay sumalakay sa amin samantalang kami ay nagsisitakas patungo sa lunsod ng Jordan; subalit masdan, sila ay naitaboy pabalik kung kaya’t hindi nila nakuha ang lunsod sa panahong yaon.
At ito ay nangyari na, na sila ay muling sumalakay sa amin, at napanatili namin ang lunsod. At may iba pang mga lunsod na napanatili ng mga Nephita, kung aling mga muog ang siyang pumigil sa kanila kung kaya’t hindi sila makapasok sa bayan na nasa aming harapan, upang lipulin ang mga naninirahan sa aming lupain.
Subalit ito ay nangyari na, na kung saan mang lupain kami dumaan at hindi sama-samang natipon ang mga naninirahan doon, ay nalipol ng mga Lamanita, at ang kanilang mga bayan, at kanilang mga nayon, at mga lunsod ay sinunog ng apoy; at sa gayon lumipas ang tatlong daan at pitumpu at siyam na taon.
At ito ay nangyari na, na sa ikatatlong daan at walumpung taon ang mga Lamanita ay muling sumalakay laban sa amin sa pakikidigma, at kami ay humarap sa kanila nang buong tapang; subalit lahat ay nawalang-saysay, sapagkat napakalaki ng kanilang bilang kung kaya’t niyurakan nila ang mga tao ng mga Nephita sa ilalim ng kanilang mga paa.
At ito ay nangyari na, na kami ay muling nagsitakas, at yaong ang mga pagtakas ay higit na mabilis kaysa sa mga Lamanita ay nakatakas, at yaong ang mga pagtakas ay hindi nakahigit sa mga Lamanita ay napalis at nalipol.