Ang Mga Ministeryo ni Omni, Amaron, Chemish, at Abinadom

Masdan, ito ay nangyari na, na ako, si Omni, na inutusan ng aking ama, si Jarom, na dapat akong magsulat kahit paano sa mga laminang ito, upang mapangalagaan ang aming talaangkanan— Anupa’t sa mga araw ko, nais kong malaman ninyo na nakipaglaban ako nang husto sa pamamagitan ng espada upang mapangalagaan ang aking mga tao, ang mga Nephita, mula sa pagkahulog sa mga kamay ng kanilang mga kaaway, ang mga Lamanita.

Subalit masdan, ako rin sa aking sarili ay isang masamang tao, at hindi ko sinunod ang mga batas at ang mga kautusan ng Panginoon na dapat ko sanang ginawa.

At ito ay nangyari na, na lumipas ang dalawang daan at pitumpu at anim na taon, at nagkaroon kami ng mahabang panahon ng kapayapaan; at nagkaroon kami ng mahabang panahon ng malubhang digmaan at pagdanak ng dugo. Oo, at sa madaling salita, lumipas ang dalawang daan at walumpu at dalawang taon, at iningatan ko ang mga laminang ito alinsunod sa mga kautusan ng aking mga ama; at ipinagkatiwala ko ang mga ito sa aking anak na lalaki na si Ameron. At ako ay nagtatapos.

At ngayon, ako, si Ameron, ay isinusulat ang anumang mga bagay na aking maisusulat, na kakaunti, sa aklat ng aking ama. Masdan, ito ay nangyari na, na lumipas ang tatlong daan at dalawampung taon, at ang higit na masasamang bahagi ng mga Nephita ay nalipol.

Sapagkat hindi pahihintulutan ng Panginoon, matapos niya silang akayin palabas ng lupain ng Jerusalem at inaruga at pinangalagaan sila upang hindi bumagsak sa mga kamay ng kanilang mga kaaway, oo, hindi niya ipahihintulot na hindi mapatunayan ang mga salita, na kanyang sinabi sa aming mga ama, sinasabi na:

Habang hindi kayo sumusunod sa aking mga kautusan,
kayo ay hindi uunlad sa lupain.

Kaya nga, pinarusahan sila ng Panginoon sa dakilang paghahatol; gayon pa man, kinaawaan niya ang mga matwid upang hindi sila mangasawi, kundi iniligtas sila mula sa mga kamay ng kanilang mga kaaway.

At ito ay nangyari na, na ibinigay ko ang mga lamina sa aking kapatid na si Chemis.

Ngayon ako, si Chemis, ay isinusulat ang kaunting bagay na aking maisusulat, sa yaon ding aklat na kasama ng aking kapatid; sapagkat masdan, nakita ko ang huli niyang isinulat, na isinulat niya ito sa pamamagitan ng sarili niyang kamay; at isinulat niya ito sa araw na ibinigay niya ang mga ito sa akin. At sa ganitong pamamaraan namin iningatan ang mga talaan, sapagkat alinsunod ito sa mga kautusan ng aming mga ama. At ako ay nagtatapos.

Masdan, ako, si Abinadom, ay anak na lalaki ni Chemis. Masdan, ito ay nangyari na, na nakakita ako ng maraming digmaan at kaguluhan sa pagitan ng aking mga tao, ang mga Nephita, at ang mga Lamanita; at ako, sa pamamagitan ng aking sariling espada, ay kinitil ang buhay ng marami sa mga Lamanita sa pagtatanggol sa aking mga kapatid. At masdan, ang talaan ng mga taong ito ay nauukit sa mga laminang nasa pag-iingat ng mga hari, alinsunod sa mga salinlahi; at walang paghahayag akong nalalaman maliban sa mga yaong nasusulat, ni propesiya; anupa’t sapat na ang yaong nasusulat. At ako ay nagtatapos.

Masdan, ako si Amaleki, ang anak na lalaki ni Abinadom. Masdan, ako ay mangungusap sa inyo kahit paano hinggil kay Mosias, na siyang ginawang hari sa lupain ng Zarahemla; sapagkat masdan, siya na binigyang-babala ng Panginoon na dapat siyang tumakas palabas ng lupain ng Nephi, at kasindami ng makikinig sa tinig ng Panginoon ay nararapat ding lisanin ang lupain na kasama niya, patungo sa ilang—

At ito ay nangyari na, na ginawa niya ang naaayon sa iniutos sa kanya ng Panginoon. At nilisan nila ang lupain patungo sa ilang, kasindami ng nakinig sa tinig ng Panginoon; at pinatnubayan sila sa pamamagitan ng maraming pangangaral at pagpopropesiya. At patuloy silang pinaaalalahanan sa pamamagitan ng salita ng Diyos; at inakay sila sa pamamagitan ng lakas ng kanyang bisig, mula sa ilang hanggang sa makarating sila sa lupaing tinatawag na lupain ng Zarahemla.

Gayon pa man, matapos ang maraming araw na paglalakbay sa ilang, itinayo namin [Si Zenif at ang kanyang pangkat] ang aming mga tolda ... na malapit sa lupain ng aming mga ama. At ito ay nangyari na, na ako ay nagtungong muli kasama ang apat sa aking mga tauhan sa lunsod [Lupain ng Nephi], patungo sa hari [ng mga Lamanita], upang malaman ko ang kalooban ng hari, at upang malaman ko kung maaari akong pumasok kasama ang aking mga tao at angkinin ang lupain nang mapayapa.