Pagpapatuloy ng Depensa ng Mga Nephita at Pag-unlad

At ngayon ito ay nangyari na, na si Moroni ay hindi tumigil sa pagsasagawa ng mga paghahanda para sa digmaan, o sa pagtatanggol sa kanyang mga tao laban sa mga Lamanita; sapagkat iniutos niya na ang kanyang mga hukbo ay magsimula sa pagsisimula ng ikadalawampung taon ng panunungkulan ng mga hukom, na sila ay magsimulang maghukay ng lupa sa paligid ng lahat ng lunsod, sa lahat ng dako ng buong lupain na pag-aari ng mga Nephita.

At sa ibabaw ng mga tagaytay ng lupang ito ay iniutos niya na magkaroon ng mga kahoy, oo, mga gawang kahoy na itatayong kasingtaas ng tao, sa paligid ng mga lunsod. At iniutos niya na sa mga gawang kahoy na ito ay magkaroon ng niyaring mga tulos na itatayo sa mga kahoy sa paligid; at ang mga ito ay matitibay at matataas.

At iniutos niya na magtayo ng mga toreng makatatanaw sa mga yaong gawang tulos, at kanyang iniutos na magtayo ng mga lugar ng dulugan sa mga toreng yaon, upang ang mga bato at ang mga palaso ng mga Lamanita ay hindi sila masaktan. At sila ay nakahanda kung kaya’t makapupukol sila ng mga bato mula sa itaas niyon, alinsunod sa kanilang kasiyahan at kanilang lakas, at patayin siya na mangangahas na lumapit sa mga pader ng lunsod. Sa gayon naghanda si Moroni ng mga muog laban sa pagdating ng kanilang mga kaaway, sa paligid ng bawat lunsod sa buong lupain.

At ito ay nangyari na, na iniutos ni Moroni na ang kanyang mga hukbo ay humayo patungo sa silangang ilang; oo, at sila ay humayo at itinaboy ang lahat ng Lamanita na nasa silangang ilang patungo sa kanilang sariling mga lupain, na nasa katimugan ng lupain ng Zarahemla. At ang lupain ng Nephi ay humahanggan sa tuwid na landas mula sa silangang dagat hanggang sa kanluran.

At ito ay nangyari na, nang maitaboy ni Moroni ang lahat ng Lamanita palabas sa silangang ilang, na nasa kahilagaan ng mga lupain na kanilang sariling mga pag-aari, iniutos niya sa lahat ng naninirahan na nasa lupain ng Zarahemla at sa lupain sa paligid na humayo sa silangang ilang, maging hanggang sa mga hangganan ng dalampasigan, at angkinin ang lupain.

At siya ay nagtalaga rin ng mga hukbo sa katimugan, sa mga hangganan ng kanilang mga pag-aari, at inutusan silang magtayo ng mga kutaan upang mapangalagaan nila ang kanilang mga hukbo at kanilang mga tao mula sa mga kamay ng kanilang mga kaaway.

At sa gayon pinutol niya ang lahat ng muog ng mga Lamanita sa silangang ilang, oo, at gayon din sa kanluran, pinatitibay ang hangganan sa pagitan ng mga Nephita at ng mga Lamanita, sa pagitan ng lupain ng Zarahemla at lupain ng Nephi, mula sa kanlurang dagat, humahanggan sa may bukal ng ilog Sidon—inaari ng mga Nephita ang lahat ng lupain sa kahilagaan, oo, maging lahat ng lupaing nasa hilaga ng lupain ng Masagana, alinsunod sa kanilang kasiyahan.

Sa gayon si Moroni, kasama ang kanyang mga hukbo, na dumarami sa araw-araw dahil sa katiyakan ng kaligtasang ibinibigay ng kanyang mga gawa sa kanila, ay nagawang putulin ang lakas at kapangyarihan ng mga Lamanita mula sa mga lupain na kanilang pag-aari, upang sila ay mawalan ng kapangyarihan sa mga lupaing kanilang pag-aari.

At ito ay nangyari na, na sinimulan ng mga Nephita ang saligan ng isang lunsod, at tinawag nila ang pangalan ng lunsod na Moroni; at ito ay nasa may silangang dagat; at ito ay nasa katimugan ng hangganan ng mga pag-aari ng mga Lamanita.

At sinimulan din nila ang isang saligan para sa isang lunsod sa pagitan ng lunsod ng Moroni at ng lunsod ng Aaron, idinurugtong ang mga hangganan ng Aaron at Moroni; at tinawag nila ang pangalan ng lunsod, o ang lupain, na Nefihas.

At sila ay nagsimula rin sa taon ding yaon na magtayo ng maraming lunsod sa kahilagaan, isa sa natatanging pamamaraan na kanilang tinawag na Lehi, na nasa kahilagaan sa may mga hangganan ng dalampasigan. At sa gayon nagtapos ang ikadalawampung taon.

At nasa ganitong masaganang kalagayan ang mga tao ni Nephi sa pagsisimula ng ikadalawampu at isang taon ng panunungkulan ng mga hukom sa mga tao ni Nephi. At sila ay labis na umunlad, at sila ay naging napakayayaman; oo, at sila ay dumami at naging makapangyarihan sa lupain.

At sa gayon nakikita natin na napakamaunawain at makatarungan ang lahat ng pamamaraan ng Panginoon, tungo sa pagpapatupad ng lahat ng kanyang mga salita sa mga anak ng tao; oo, namamasdan natin na ang kanyang mga salita ay napatunayan, maging hanggang sa panahong ito, na kanyang sinabi kay Lehi, sinasabing:

Pinagpala ka at ang iyong mga anak;
at sila ay pagpapalain,
habang sinusunod nila ang aking mga kautusan
sila ay uunlad sa lupain.

Subalit pakatandaan,
habang hindi nila sinusunod ang aking mga kautusan
sila ay itatakwil mula sa harapan ng Panginoon.

At nakita natin na ang mga pangakong ito ay napatunayan sa mga tao ni Nephi; sapagkat ang kanilang mga pag-aaway-away at kanilang mga alitan, oo, kanilang mga pagpaslang, at kanilang mga pandarambong, kanilang pagsamba sa mga diyus-diyusan, kanilang mga pagpapatutot, at kanilang mga karumal-dumal na gawain, na nasa kanila, ang nagdala sa kanila ng kanilang mga digmaan at kanilang pagkalipol.

At yaong matatapat sa pagsunod sa mga kautusan ng Panginoon ay naliligtas sa lahat ng panahon, habang libu-libo sa kanilang masasamang kapatid ay dinala sa pagkaalipin, o nasawi sa pamamagitan ng espada, o nanghina sa kawalang-paniniwala, at nakihalubilo sa mga Lamanita.

Subalit masdan hindi pa nagkaroon ng higit na masayang panahon sa mga tao ni Nephi, magmula sa mga araw ni Nephi, kaysa sa mga araw ni Moroni, oo, maging sa panahong ito, sa ikadalampu at isang taon ng panunungkulan ng mga hukom.

At ito ay nangyari na, na ang ikadalawampu at dalawang taon ng panunungkulan ng mga hukom ay lumipas din sa kapayapaan; oo, at gayon din ang ikadalawampu at tatlong taon.