Ang Sermon ni Jacob

Itinalakay ni Jacob ang Isaias

2 Nephi 6:1–3: Si Jacob ay nagsalita para sa kapakanan ng kanyang mga tao.
2 Nephi 6:4–5: Inihayag ni Jacob na siya ay magsasalita hinggil sa kasalukuyan, sa hinaharap, at gagamitin ang mga salita ni Isaias, na maaaring ihalintulad sa kalagayan ng mga tao.
2 Nephi 6:6–7: Binanggit ni Jacob ang isang sipi mula sa mga laminang tanso tungkol sa pagtitipon ng Israel sa mga huling araw.
2 Nephi 6:8–9: Isinalaysay ni Jacob ang pagbagsak ng Jerusalem, ang pagkabihag ng mga Hudyo (sa Babilonya), at ang kanilang pagbabalik sa Jerusalem.
2 Nephi 6:9–11: Inihula ni Jacob ang unang pagparito ni Jesukristo sa mga Hudyo at kung paanong sila ay magdurusa at ikakalat sa pagtanggi sa Kanya.
2 Nephi 6:12–13: Ang mga Gentil ay pagpapalain kung sila ay mananatili sa panig ng Panginoon.
2 Nephi 6:14–15: Si Jacob ay nagpropesiya hinggil sa huling dispensasyon at ang ikalawang pagparito ni Jesukristo.

2 Nephi 6:16–18: Ililigtas ng Diyos ang kanyang mga tao.
2 Nephi 7:1–3: Sino ang tumalikod sa kanino? Hindi ito ang Diyos na pumutol sa samahan, it ay ang mga kasalanan ng Israel na gumawa nito; Ang Diyos ay nananatiling makapangyarihan at may kakayahang magligtas maging noon pa.

2 Nephi 7:4–9: Tinutulungan ng Diyos at inililigtas ang mga yaong masunurin.
2 Nephi 7:10–11: Ang mga mabubuti ay maaaring magtiwala sa Diyos, ang mga masasama ay makaaasa ng pagkabagabag.

2 Nephi 8:1–3: Katulad ni Abraham na isang taong baog na nakatanggap ng malaking angkan, ang kalagayan ng Sion ay pagbubutihin.
2 Nephi 8:4–5: Ang Diyos ay may kapangyarihan na magdala ng katarungan at aliw.
2 Nephi 8:6–8: Ang mga makalupang bagay ay lumipas, subalit kapag itinuwid ng Diyos ang mga bagay, ito ay magpakailanman, sa kabila ng mga sasabihin ng mga salungat.
2 Nephi 8:9–11: Ang pagsamo sa Diyos upang kumilos sa kalakasan katulad ng kanyang ginawa nung sinauna.
2 Nephi 8:12–16: Huwag mag-alala ni matakot hinggil sa hamak na makamundong pagbabanta; Ang Diyos ay makapangyarihan sa lahat.

2 Nephi 9:1–3: Sinipi ni Jacob ang mga salita ni Isaias upang ang kanyang mga tao ay maaaring magkaroon ng pag-asa, dahil sila ay bahagi ng sambahayan ni Israel.
2 Nephi 9:4–5: Kinilala ni Jacob ang mga naisin ng mga tao na malaman ang tungkol sa hinaharap; siya ay nagpropesiya na si Jesukristo ay darating roon sa mga yaong nasa Jerusalem at mamamatay para sa sangkatauhan.
2 Nephi 9:6: Tulad na ang kamatayan ay bahagi ng plano ng Diyos, mayroon din namang salungat na puwersa: muling pagkabuhay.
2 Nephi 9:7: Napaglabanan ng muling pagkabuhay ang pagkahulog ng sangkatauhan at nagawang posible lamang sa pamamagitan ng walang hanggang pagbabayad-sala.
2 Nephi 9:8–9: Kung walang pagkabuhay na mag-uli, ang sangkatauhan ay magiging mga anghel sa diyablo.
2 Nephi 9:10–12: Pinawalang-alinlangan ni Jacob ang temporal na kamatayan at spiritual na kamatayan.
2 Nephi 9:13–14: Ang pagkabuhay na mag-uli ay lumilikha ng katawang walang kabulukan na may ganap na kaalaman.
2 Nephi 9:15–16: Kasunod ng pagkabuhay na mag-uli ay darating ang paghuhukom, na kung saan ang sangkatauhan ay hindi magagawang magpalit sa pagitan ng kalagayan ng kalinisan at karumihan.

2 Nephi 9:17–19: Ipinaghanda ni Jacob ang katarungan ng Diyos.
2 Nephi 9:20–21: Pinapurihan ni Jacob ang karunungan ng Diyos sa lahat; ipinaliwanag niya na si Jesus ay darating upang iligtas ang mga yaong susunod sa kanya, at dadanasin ang bawat sakit ng bawat kasapi ng pamilyang tao.
2 Nephi 9:22–24: Lahat ng tao ay mabubuhay na mag-uli; nang sa gayon, kapahamakan ang sasapit sa mga yaong tatanggihan si Jesus.

2 Nephi 9:25: Ang Makalangit na batas ay ginagawang posible ang makalangit na awa.
2 Nephi 9:26–27: Ang mga yaong walang batas ay hindi pananagutin; sila na nakakaalam at nagtatakwil sa batas ay susumpain.
2 Nephi 9:28–29: Maraming marurunong na tao ang tatanggi sa makalangit na kapulungan; ang karunungan ay mabuti kung ito ay naaayon sa mga payo ng Diyos.
2 Nephi 9:30–38: Aba sa yaong mayayaman, bingi, hindi tumutupad sa mga pangako, nagsisinungaling, pumapatay, nakikiapid, sumasamba sa mga diyus-diyusan, hindi nagsisisi na mga tao.

2 Nephi 9:39: Alalahanin na maging espirituwal.
2 Nephi 9:40: Alalahanin si Jesukristo.
2 Nephi 9:41–43: Alalahanin na ang pagsunod kay Jesus ay ang tanging daan tungo sa Diyos.
2 Nephi 9:44: Alalahanin ang mga turong ito.
2 Nephi 9:45: Magsisi sa lahat ng mga kasalanan.
2 Nephi 9:46: Maghanda para sa araw ng paghuhukom.
2 Nephi 9:47–48: Ang mga katuruang ito ay kinakailangan.
2 Nephi 9:49–53: Si Jacob ay nasusuklam sa kasalanan, at pinayuhan ang mga tao na makibahagi sa kaligtasan ni Cristo.
2 Nephi 9:53–54: Pinuri ni Jacob ang kadakilaan ng Diyos sa pangangakong pangangalagaan ang kanyang mga tao.

2 Nephi 10:1–2: Sa sumunod na araw si Jacob ay nagpatuloy, nagtuturo tungkol sa pagpapanumbalik ng Israel.
2 Nephi 10:3–6: Si Cristo ay darating sa mga hudyo ng Jerusalem—sila lamang ang mga magpapako sa kanilang Diyos; ang ibang mga bansa ay maniniwala sa kanya at magsisisi.
2 Nephi 10:7–9: Ang panginoon ay nangako ng pagtitipon sa mga huling araw, bilang pagtupad sa mga naunang propesiya.

2 Nephi 10:10–14: Ang lupang pangako ay magiging malakas laban sa ibang bansa at hindi na magkakaroon ng mga hari.
2 Nephi 10:15–17: Ang salita ng Diyos ay maisasakatuparan, at sila na kumakalaban sa Sion ay pababagsakin.
2 Nephi 10:18–19: Ang mga Gentil ay magiging bahagi ng sambahayan ni Israel.

2 Nephi 10:20–22: Hinikayat ni Jacob ang lahat na isuko ang lahat ng kanilang mga kasalanan at maniwala sa mga pangako ng Panginoon.
2 Nephi 10:23–25: Pinayuhan ni Jacob ang mga tao na piliin ang buhay na walang hanggan at matanggap sa kaharian ng Diyos.
2 Nephi 11:1: si Jacob ay nagsalita ng marami pang mga bagay, at tinapos ang mga ulat ng kanyang mga sermon.